Nieuwe buurt

Wanneer er veel wisselend personeel is missen naasten een vast aanspreekpunt en zien zij persoonsgerichte zorg in de knel komen.

doelgroep ouderenzorg, gehandicaptenzorg

perspectief naasten, vrijwilliger

thema vast aanspreekpunt, aandacht persoonsgerichte zorg

Dit verhaal is gespeeld door Amira. De verhalen in deze films zijn gebaseerd op etnografisch onderzoek en bewerkt tot theatrale monologen, gespeeld door acteurs van Theater Babel Rotterdam.

Lees het verhaal in tekst
Toen ik binnenkwam zat daar alweer een nieuw gezicht. Ik noem de naam van mijn moeder. Zij kijkt op haar briefje en daar staat: groene blouse, kan zelfstandig eten. Meer weet zij ook niet. Heeft het zin daarover te klagen als er zoveel vacatures openstaan? Vaak is er maar éen verzorgende en die kan het nauwelijks aan. En dan moet je ook steeds alles opnieuw uitleggen. En dan krijg je ook nog dat iedere zorgmedewerkers weer iets anders vindt. Het duizelt me vaak. Met al die wisselingen gaat het belangrijkste verloren: dat mijn moeder zich goed voelt. En dan zou je willen dat ze niet zes keer een paar minuten binnen lopen en vragen ‘hoe gaat het met u’, maar af en toe echt contact met haar proberen te maken.